به بعد اندوهى براى پدر تو نيست ، فاطمه در مصيبت پيغمبر نبايد گريبان چاك زد و نبايد به صورت لطمه وارد ساخت و در مرگ او ويل و واى ( الفاظى كه حكايت از بيچارگى و بدبختى مىكند ) نبايد گفت ولى بگو آنچه را پدرت در مرگ ابراهيم « 1 » گفت اشك ميريزد ، دل دردناكست و در عزاى تو نميگوئيم چيزى كه خداى را خشمگين سازد ، اى ابراهيم ما در مرگ تو محزونيم ، و اگر ابراهيم زنده بود حتما پيامبر بود . سپس فرمود يا على نزديك بيا ، آن حضرت نزديك رفت ، فرمود گوش خود را به دهان من نزديك كن چنين كرد بعد فرمود اى برادر آيا نشنيدى سخن خدا را در كتابش همانا آنها كه ايمان به خدا آوردند و نيكوكار شدند بحقيقت بهترين اهل عالمند عرضكرد بلى اى پيامبر خدا حضرت فرمود آنها تو و شيعيان تو هستند كه روز قيامت مىآئيد با سر و پاى نورانى و شكمهاى سير و سيراب ، آيا نشنيدى سخن خدا را در كتابش : همانا آنها كه كفر ورزيدند از اهل كتاب و مشركين در آتش دوزخ جاويدند و آنها بدترين مردم عالمند « 2 » عرضكرد بلى اى رسول حق فرمود آنها دشمنان تو و پيروان آنهايند روز قيامت مىآيند با صورتهاى سياه و تشنگى زياد بدبخت و معذّب در جبهه كفّار و منافقين آن آيه براى تو و شيعيان تو بود و اين آيه براى دشمن تو و پيروان آنهاست « 3 » . بيان : در قاموس گويد خمش وجهه يعنى صورت خود را خراش داد و لطمه زد و عضوى از او را قطع كرد . امّا فرمايش پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه فرمود اگر ابراهيم زنده بود حتما پيامبر بود ، به همين جهت زندگى نكرد زيرا بعد از آن حضرت نبايد پيمبر ديگرى باشد ،

--> ( 1 ) ابراهيم « ع » نام يكى از فرزندان حضرت رسول « ص » است كه در كودكى از دنيا رفت . ( 2 ) سورهء بينه آيه 6 و 7 . ( 3 ) كنز الاخبار .